Βουτιά! Κάναμε βουτιά στην αναισθησία, την επιβίωση,  την αδιαφορία, στο (αλά CNN) τηλεοπτικό political correct του “ποιος καταδικάζει τι”, στο φόβο, στο δημιουργικό τίποτα, στην επαρχιώτικη κοκεταρία (σα φαντάροι στην έξοδο), στα σλόγκαν τύπου τσιχλόφουσκα. Παράγουμε Λευκούς Πύργους και Παρθενώνες. Σε μπρελόκ.

Βουτιά στα βαθιά.  Έτσι όπως ξεκινούσε ο μοναδικός δίσκος των Ήταν Είναι Και Θα Είναι με το “Βουτιά στον Άνεμο” και φώναζε όλο μαζί το συγκρότημα “Βουτιάαααα!”

Ο λόγος για τις Berlin Brides, ένα φρέσκο γυναικείο γκρουπ από την Αθήνα. Το κείμενο αυτό είναι εγκώμιο και παράπονο μαζί. Το εγκώμιο είναι για την νεανική δυναμικότητα και τον “τσαμπουκά” των κοριτσιών. Το παράπονο είναι για την πόλη μας, που έπαψε πια να είναι στην πρωτοπορία των καλλιτεχνικών ζυμώσεων και αναζητήσεων. Φαίνεται πως το τελευταίο “πρωτοπόρο” γκρουπ που έβγαλε η Θεσσαλονίκη ήταν οι “cult-core”Los Grimachos με όλα τα χάπενινγκ που τους ακολουθούσαν. Έκτοτε έπεσε στην παρακμή. Αντίθετα η Αθήνα ανέπτυξε underground κύκλους, πολλά στέκια και “πιάτσες”, ανοίχτηκε στις καινοτομίες, κατα τα πρότυπα μιας Ευρωπαϊκής μεγαλούπολης. Η Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια έγινε επαρχία. Και εκεί που παρήγαγε ροκ, πανκ, “αβάν γκαρντ” μουσική και τέχνες, σήμερα καταναλώνει. Και επιβιώνει.

Berlin Brides λοιπόν από (την) Αθήνα. Όχι Balkan Brides- έτσι θα ονομάζονταν αν ήθελαν να ακολουθήσουν την “μπαγιάτικη” συνταγή και να ταλαιπωρούν την παράδοση για να αρέσουν σε Αντιπροέδρους και “υπευθύνους πολιτιστικών”. Ούτε σκέτο Brides- όπως τα άκαρπα όνειρα του Έλληνα να κατακτήσει την Αμερική. Οι “Βερολινέζες Νύφες” έχουν αυτό που καιρό είχαμε να συναντήσουμε σε ελληνικό συγκρότημα: δυναμική, άνεση, μαγκιά να παίζουν δυνατή μουσική και φωνάζουν χωρίς να ντρέπονται ούτε να φοβούνται. Είχαμε αρχίσει να ξεχνάμε ότι αυτό είναι το πανκ. Η κραυγή του ανώνυμου μέσα στο πλήθος.

Κάνει εντύπωση και η ωριμότητα του σχήματος που προσπαθεί να φτιάξει ένα δικό του ήχο παρά να μιμείται. Παίζουν synth-punk, electro-punk, ή γερμανικό electro-wave. Πατάνε στην “χρυσή εποχή” του είδους στις αρχές του ‘80 και μετά κεντάνε με όλα τα μουσικά ρεύματα που ακολούθησαν, indie, pop, alternative. Τραγουδάνε στα Αγγλικά και με τα “επιθετικά” γυναικεία φωνητικά θυμίζουν λίγο Blondie. Μας θυμίζουν λίγο και τους Γερμανούς No More. Με “ευρωπαικό” αέρα, χωρίς βαλκανικά κόμπλεξ κι εσωστρέφειες.

Σχηματίστηκαν το 2007 από τη Νατάσα και τη Μαριλένα. Κυκλοφόρησαν ένα EP με τον “αναιδή” τίτλο “Failure to Wank” που είχε αρκετή επιτυχία. Φέτος ετοιμάζουν τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο τους που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2010. Κάνουν συναυλίες και εμπλέκονται σε διάφορες καλλιτεχνικές δράσεις και κινηματογραφικές παραγωγές. H ιστοσελίδα τους είναι www.berlinbrides.comκαι εκεί θα βρειτε πολλές πληροφορίες. Επιλογές των τραγουδιών τους μπορείτε να ακούσετε και στο ραδιόφωνο του Artu.

Είπαμε, “φρέσκα ψάρια” από τη Θεσσαλονίκη τέλος. Τουλάχιστον προς το παρόν.

[http://artu.gr/component/content/article/47-episis/176-berlin-brides.html]

Γράφει η Olga Roidi

Πως και πότε γνωρίστηκαν λοιπόν οι Berlin Brides; Και πως προέκυψε το όνομα;
Οι Berlin Brides προέκυψαν μόλις εκφράσαμε την κοινή μας επιθυμία να κάνουμε ένα girl band. Γνωριστήκαμε το περασμένο καλοκαίρι (2007) σε μια πρόβα/jam session και διαπιστώσαμε ότι οι στίχοι/vocals της μίας ταίριαζαν με αυτά που έπαιζε η άλλη. Ξανασυναντηθήκαμε μετά τις διακοπές, τα είπαμε ένα βράδυ και ξεκινήσαμε τις πρόβες. Τα πρώτα τραγούδια προέκυψαν αμέσως! 
Η έμπνευση για το όνομα και το image του συγκροτήματος ήταν η ιδέα για ένα performance, όπου πλήθος γυναικών (και όχι μόνο) ντυμένες με νυφικά επιβιβάζονται σε ένα αεροπλάνο και, αφού φτάσουν στον προορισμό τους, θα ξεχύνονται στους δρόμους του Βερολίνου και θα αγκαλιάζουν/φιλάνε όποιον ανυποψίαστο περαστικό τις εμπνεύσει.

Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές; Τι μουσική ακούτε τελευταία;
Τον τελευταίο καιρό ακούμε Goldfrapp, Bonde do Role, Kap Bambino, YELLE, M.I.A. , M.G.M.T , Bat for Lashes , Hot Chip, Molotov, Kylie, Ting Tings, CSS, Chicks on Speed και τις συλλογές της Kitsune.Από παλιότερα PJ Harvey, Astrud Gilberto, Stereo Total, Electrocute, Peaches, Cobra Killer, Francoise Hardy, Mylene Farmer…Oι επιρροές πολλές…

Πως γράφετε; Από κοινού στίχοι και μουσική;
H Νατάσσα γράφει τους στίχους μας και η Μαριλένα τη μουσική και στην πορεία μαζί ενορχηστρώνουμε τα κομμάτια.

Και οι δύο σας έκτος των Berlin Brides έχετε μια ευρύτερη καλλιτεχνική πορεία. Με τι ασχολείται λοιπόν η κάθε μια σας εκτός του συγκροτήματος;
Η Μαριλένα διδάσκει μουσική, ανώτερα θεωρητικά και πλήκτρα και είναι μέλος των Tax Collectors καθώς και γράφει μουσική για το θέατρο. Η Νατάσα ασχολείται με τα εικαστικά (video,performance) και δουλεύει σε κινηματογραφικά φεστιβάλ και σε θεατρικές παραστάσεις.

Μέσα σε έναν χρόνο δώσατε αρκετά live, αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις, με αποκορύφωμα αυτό της 16ης Μαΐου στην Αθήνα ως opening act στις CocoRosie. Ποιες οι εντυπώσεις σας από το συγκεκριμένο live και το αμερικάνικο δίδυμο;
Χαρήκαμε που παίξαμε σε μεγάλο συναυλιακό χώρο με καλό ήχο, φώτα και σκηνή. Η εμφάνισή μας μάς ικανοποίησε πολύ όπως και το κοινό μας. Οι Cocorosie μας έδωσαν τα συγχαρητήριά τους και είναι συμπαθέστατες. Το live τους μας άρεσε πολύ. Ήταν ατμοσφαιρικές και υποβλητικές.

Που πιστεύετε ότι οφείλεται η σχετική αναγνωρισιμότητα που αποκτήσατε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα;
Κάνουμε κάτι που μας αρέσει πάρα πολύ και που μας βγαίνει πηγαία. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο ήχος μας είναι πρωτότυπος και οι στίχοι μας ιδιαίτεροι. Επίσης χρησιμοποιήσαμε τη δυνατότητα που μας έδωσε το διαδίκτυο για την προβολή της μουσικής μας.

Σχεδιάζετε σύντομα κάποια κυκλοφορία EP ή LP των κομματιών σας;
Είμαστε στη διαδικασία γραφής των καινούριων μας κομματιών και ελπίζουμε μέσα στο φθινόπωρο να κυκλοφορήσουμε κάτι είτε μόνες μας είτε με κάποια εταιρεία.

Έχετε προγραμματίσει άλλα live για το άμεσο μέλλον πέρα αυτό στα Γιάννενα στις 21 Ιουνίου; 
Στις 19 Ιουνίου θα παίξουμε στην Αθήνα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Μέρας της Μουσικής, στις 20 στο Βόλο για τον ίδιο σκοπό και στις 6 Ιουλίου στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ πάλι στην Αθήνα.

Interview Link @ epiruspress.com.gr

Οι Berlin Brides, η Νατάσα και η Μαριλένα, ξεκίνησαν τα «παντρολογήματα» τον προηγούμενο Σεπτέμβριο και σήμερα (19/6) δονούν με βερολινέζικους παλμούς την πλατεία Κουμουνδούρου με αφορμή τη Μέρα της Μουσικής. Στα διαλείμματα του φορτωμένου προγράμματος live εμφανίσεων προβάρουν μουσικά νυφικά με τον Coti K.

Νατάσα

Η σχέση μου με την Αθήνα έχει περάσει από σαράντα κύματα. Έζησα τα παιδικά μου χρόνια στα Μελίσσια, ένα καινούργιο τότε προάστιο, εντελώς εξοχή. Το βράδυ, η θέα της Αθήνας θύμιζε φωτάκια που αναβόσβηναν πάνω σε χριστουγεννιάτικο δέντρο, με το εκκλησάκι του Λυκαβηττού άστρο στην κορφή του.
Με τον ερχομό της εφηβείας, η πόλη άρχισε να γίνεται όλο και πιο ελκυστική. Υπολόγιζα μία ώρα για να κατέβω με το λεωφορείο και, μαζί με άλλα ανήσυχα πνεύματα, βολτάραμε στα δρομάκια των Εξαρχείων, ενώ οι γονείς μας νόμιζαν ότι ήμασταν στο Κολωνάκι. Το όνειρό μου ήταν ένα σπίτι στο κέντρο, απ’ όπου θα μπορούσα να πηγαίνω παντού με τα πόδια.
Ύστερα από μια τεράστια απώλεια, πέρασα μια δεκαετία με έντονες τάσεις φυγής. Έψαχνα να βρω την ιδανική πόλη, συναρπαστική και όμορφη, όπου θα ένιωθα ελεύθερη και θα μπορούσα ν’ ανοίξω τα φτερά μου.
Μέχρι που αναγκάστηκα, λόγω οικογενειακού επείγοντος, να γυρίσω. Την Πρωταπριλιά του 2004 βρέθηκα, μέσα σ’ ένα εικοσιτετράωρο, από μια παραλία στο Μεξικό στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός. Το χειρότερο πρωταπριλιάτικο αστείο που μου είχαν κάνει ποτέ, γιατί ήταν αληθινό. Μίσησα την Αθήνα που μου τα έπαιρνε ξανά όλα.
Η προσαρμογή στις νέες συνθήκες πήρε χρόνο. Οι τάσεις φυγής επανεμφανίζονταν τακτικά, με τελευταίο πειρασμό την πόλη του Βερολίνου. ‘Αρχισαν να υποχωρούν όταν ξεκινήσαμε τη συνεργασία με τη Μαριλένα και βρήκα δημιουργική διέξοδο μέσα από τη μουσική. Έξι μήνες τώρα τεστάρουμε το εγχείρημά μας στο αθηναϊκό κοινό με πολύ θετική ανταπόκριση. Τελευταία, νιώθω πολύ τυχερή που είμαι μια… Βερολινέζα Νύφη στην Αθήνα. 

Μαριλένα

Εγκαταστάθηκα στην Αθήνα στα 18 μου για να σπουδάσω κοινωνιολογία και μουσική. Μεγάλωσα στο Ναύπλιο και η Αθήνα πάντα με γοήτευε. Δεν υπήρξε σημείο της πόλης, όσο άσχημο κι αν ήταν, που να μην το έβρισκα απλά όμορφο! Έπαιρνα τα αστικά λεωφορεία και έκανα ατέλειωτες βόλτες σε όλες τις περιοχές για να τις μάθω και να έχω πλήρη εικόνα της πόλης που με μάγευε. Από το Πέραμα και το Χατζηκυριάκειο μέχρι το Περιστέρι και τα Πετράλωνα. Μένω στα Εξάρχεια, την αγαπημένη μου περιοχή, με τον απίστευτο θόρυβο και τον άπειρο κόσμο. Το κέντρο της Αθήνας μού αρέσει να το περπατάω, ν’ ανακαλύπτω μέρη και γωνιές που ούτε θα φανταζόμουν ότι υπάρχουν. Λατρεύω τις περιοχές που έχουν μαζέψει τους μετανάστες, τον Κολωνό με το λόφο του και τις απίθανες πτήσεις πουλιών στον ουρανό του^ την Πλάκα με την «Κλεψύδρα» της, τον Κεραμεικό με τον «Αιγύπτιό» του, τη Δεξαμενή με τις γκαλερί και το «Jazz ‘n’ Jazz». 
Η Αθήνα πάντα αποτελούσε την πόλη της προσωπικής μου ελευθερίας.

Νίκος Βουλαλάς
nvoulalas@athinorama.gr

athinorama.gr